Gereden afstand: 97 mijl
Ten eerste heel erg bedankt voor de vele reacties. Altijd fijn om te weten dat jullie onze avonturen gevolgen.
Deze morgen was het maar frisjes in Flagstaff (net als gisterenavond trouwens). Na het uitchecken zijn we dan richting de Grand Canyon gereden. Waar we 2 dagen geleden nog door de heuvelachtige woestijn van Joshua Tree NP met z’n cactussen, Yucca’s en Joshua trees reden, gaat het nu nog door een golvend landschap waarbij de heuvels volstaan met naaldbomen.
De route ging via Williams en dan recht naar boven naar Tusayan. Dit is een stadje een paar kilometer voor de Grand Canyon waar in het Movie Theater een film van National Geographic over de Grand Canyon wordt vertoond. Toen we er aankwamen was het 9u45 en hadden we dus juist de voorstelling van 9u30 gemist. Waardoor we moesten wachten tot 10u30 voordat de volgende voorstelling was. Hier hadden we echter geen zin in en daarom hebben we maar de dvd gekocht. Toen we de parking van het Theater afreden en even een heel klein stukje terug achteruitreden omdat er een grote truck aankwam, hoorden we ineens een knal. Joris had niet gezien dat er ondertussen al een auto achter ons stond. Uitgestapt om de schade te controleren bleek er een ouder koppel in die auto te zitten en de man stapte uit. Hij vroeg: ‘Do you guys see something?’ en wij natuurlijk: ‘Euh no’ en dat was voor hem goed. Nu er was inderdaad ook niets aan zijn auto te zien buiten een kleine deuk in z’n nummerplaat. Bij ons slechts een beetje witte lak van zijn auto op de bumper. Dus niets aan de hand en op naar de Grand Canyon.
We waren meteen aan de ingang en na een paar minuten aanschuiven (er stond een paar auto’s voor ons), reden we het park binnen. Het eerste viewpoint wat we tegen kwamen was Mather Point en hier krijg je al meteen een fantastisch uitzicht op de pracht van de Canyon. Hier zijn we dus gestopt voor een uitgebreide fotosessie. Het volgende viewpoint was Yavapai Point en ook hier hebben we weer veel foto’s gemaakt. Daarna zijn we naar ons hotel (Bright Angel Lodge) gereden omdat we pas konden inchecken om 16u en het nog maar 12u was hebben we de auto geparkeerd en zijn we met een gratis shuttle bus (mag niet met eigen auto) naar Hopi Point gereden. Dit ligt op de Hermits Rest Route. Normaal gaat de bus helemaal tot Hermits Rest maar omdat ze aan de weg er naartoe aan het werken zijn, rijdt ze enkel nog tot aan Hopi Point. Hier hebben we ook nog een hoop foto’s gemaakt. Daarna zijn we te voet terug naar ons hotel gewandeld (ongeveer 3,5 km). De wandeling terug ging ook weer voorbij een aantal viewpoints. Onderweg hebben we ook een aantal condors gezien en geprobeerd om ze te fotograferen maar dit is niet zo geweldig gelukt. Ook eekhoorntjes lopen hier genoeg rond en die zijn wel fotogeniek. Dus daar hebben we wel goede foto’s van. Rond half drie kwamen we terug bij het hotel en zijn we gaan vragen of onze kamer al vrij was en dat was ook zo. Na het inchecken hebben we de koffers uit de auto gehaald en snel nog wat koekjes en een banaan gegeten want we wilden ook nog een stuk van de Bright Angel Trail wandelen.
Deze trail gaat tot helemaal beneden in de canyon tot aan de Colorado river. Als je de wandeling helemaal wil doen dan moet je er enkele dagen voor uittrekken maar je kan natuurlijk ook een stukje doen zoals we gedaan hebben. We zijn tot aan het eerste restpoint gewandeld, heen en terug zou dit volgens de Lonely Planet 2,5u wandelen zijn. Over het naar beneden wandelen, met de nodige foto’s (weer fotogenieke eekhoorns en 2 berggeiten) maken erbij geteld, hebben we ongeveer 50 minuten gedaan. Aangekomen bij het restpoint hebben we even gerust en wat gedronken. Ook hier waren er weer eekhoorns te zien en wat die allemaal uitspoken is al een ware attracties op zich. Ze gaan vooral bedelen voor eten bij de mensen en als ze niets krijgen (wordt trouwens aangegeven op borden dat dit absoluut niet mag) dan durven ze heel ver te gaan om iets te kunnen meepikken. Absoluut niet mensenschuw die beestjes. Na een 10-tal minuten zijn we weer naar boven gewandeld. Dit was een vrij pittige wandeling waarbij er flink gezweet werd. Maar na 45 minuten stonden we al weer boven. Dus ipv 2,5u hebben wij er maar goed 1,5u overgedaan.
Daarna zijn we nog even naar het hotel geweest om iets warm gaan aan te doen want we gingen nog terug naar Hopi Point met de shuttle omdat zonsondergang te zien en vooral te fotograferen. Aangekomen bij Hopi Point scheen de zon nog wel maar vanaf dat ze steeds verder verdween aan de horizon kwamen er telkens meer wolken bij waardoor er van de eigenlijk zonsondergang weinig of niets te zien was. Spijtig. Zonsopgang morgenvroeg zou nog een 2e kans zijn op mooie foto’s maar daar passen we toch voor.
Overigens is het de ganse dag vrij bewolkt en af en toe zelf fris. Foto’s van de Canyon in de volle zon zouden waarschijnlijk nog mooier geweest zijn maar ik vind die vandaag ook prachtig. Een fantastische dag was dit in de Grand Canyon.
Morgen doen we nog het oostelijk gedeelte en dan rijden we in de namiddag naar Monument Valley.
Terug aangekomen op de kamer vroeg ik wie er mij ging opereren want vandaag mochten de draadjes uit mijn wenkbrauw. Joris zei kordaat dat hij wel een vaste hand had en dat hij dat wel even zou doen. Niet dus na een paar minuten prutsen moest hij gaan zitten want hij werd niet goed en toen heb ik het zelf maar overgenomen. 1 draadje kwam zo los en een 2e kreeg ik er ook nog uit maar die 2 andere lukte mij ook niet door in de spiegel te kijken. Dus dan moest Wim het wel doen. Hij had er geen problemen mee en ze waren er dan ook op 1,2,3 uit. Daar ben ik dan ook weer van verlost.
Check ook de prachtige foto’s.
Jeroen
dinsdag 6 mei 2008
maandag 5 mei 2008
Dag 5: Blythe - Sedona - Flagstaff
Gereden afstand: 255 mijlEven voor de mensen die mij op de foto's zien met mijn arm in het verband en nog van niets weten: ik heb de zaterdag voor ons vertrek de gevolgen van de wet van Murphy nog eens mogen ondervinden. Ik dacht: de laatste keer voetballen voor we vertrekken, het zou toch moeten lukken dat er nog iets gebeurt. Mis gedacht dus. Na een halfuurtje ging ik in duel en kreeg ik een elleboog (onvrijwillig overigens) tegen mijn rechter wenkbrauw en mijn linkerschouder. Gevolg bloeden gelijk een rund uit die gekloven wenkbrauw en meteen naar de spoed waar ik 4 draadjes kreeg (niet te zien op de foto's waarschijnlijk). Van mijn schouder had ik tot dan nog geen last gehad. Maar eens op de spoed begon die ook raar te doen en dat deed goed pijn. Dus ik ben woensdag met een genaaide wenkbrauw, een blauw oog en een schouder in verband naar Amerika vertrokken. Al bij al valt het nog goed te doen maar het is toch gemakkelijker zonder. Had ik toch maar naar mijn mama geluisterd en het lot niet uitgedaagt.
Vandaag zijn we na een heel bescheiden ontbijtje rond 8u vertrokken in Blythe. We zijn dan via Congress en Prescott naar Sedona gereden. Onderweg veranderde het landschap constant. Van Blythe naar Congress reden we langs een droge vlakte met cactussen en in de verte bergen. Eens voorbij Congress reden we echt de bergen in. De weg slingerde naar boven en terug naar beneden richting Prescott. In Prescott zijn we naar de Safe Mart gegaan om water in te slaan en een broodje te eten. We zijn ook nog een kijkje gaan nemen bij de Granite Dells. Dit zijn enorme granieten, rode rotsblokken. Na een kwartiertje foto's maken zijn we doorgereden.
Daarna ging het richting Sedona. Onderweg passeerden we in Jerome. Richting Jerome ging het weer de bergen in al slingerend kwamen we boven in Jerome om dan naar terug naar beneden naar Cottonwood te rijden. Onderweg zijn we nog enkele keren gestopt voor foto's te nemen. De ganse dag kwamen veel motards tegen in de bergen. Die mannen zag je gewoon genieten van het naar boven racen.
Na Cottonwood zijn we juist voor Sedona bij het Red Rock State Park gestopt. Dit park heeft zijn naam niet gestolen met het rode zand en de rode rotsen. Hier hebben enkele korte wandelingen gedaan. Maar al bij was hier niet zoveel te zien. De mooie uitzichten op de rotsen werden afgedekt door het groen van de bomen. We zijn ook niet verder doorgegaan omdat het ook goed warm was en we niet zoveel goesting hadden om ver te wandelen.
Daarna op naar Sedona. Daar kwamen we aan ronde 14u. Het aparte hier is de prachtige rode kleur van de rotsen. Sedona is een vrij groot stadje met veel hotels die een mooi uitzicht bieden op die rotsen. We zijn hier gewoon doorgereden naar het Slide Rock State Park. Vlak voor het park zijn we nog bij een viewpoint gestopt waar je een heel mooi uitzicht had op de rivier Oak Creek die er door de canyon stroomt en hebben er nog uitgebreid foto's genomen.
Het Slide Rock State Park viel eigenlijk een beetje tegen. We wisten eigenlijk ook niet goed wat te verwachten. Bleek dat dit park gewoon een natuurlijke 'slide' (waterbaan) is, uitgesleten door de Oak Creek rivier in de rotsen. En vooral gebruikt wordt om te gaan zwemmen en naar onder te glijden via de slide. Meer was hier niet te zien en de zon was al grotendeels achter de rotsen verdwenen wat het er ook niet beter opmaakte voor te fotograferen.
Na 45 minuten zijn we doorgereden naar Flagstaff waar we rond 17u30 zijn aangekomen. Het eerste hotel (Ramada West motel) dat we tegenkwamen, konden we ook onmiddelijk inchecken. Het is nu 19u, Joris en Wim zijn al onder de douche geweest dus nu ik en daarna nog iets eten.
Hier staan mijn foto's.
Groeten
Jeroen
zondag 4 mei 2008
Dag 4: Joshua Tree N.P.
Gereden afstand dag 4: 283 mijl
Vanmorgen om 7u45 vanuit ons hotel in Hollywood vertrokken richting 'West entrance' van Joshua Tree NP.
Via Fw 101, I-10 en 29 Palms Hw (Rt 62) raakten we héél vlot tot onze eerste tussenstop in Yucca Valley (net ten noordwesten van het nationale park). Deze weg in Yucca Valley staat vol van autohandelaars, tankstations en winkels, véél winkels. Hier hebben we getankt en een broodje gegeten in de Subway, en we moesten natuurlijk ook 'ns stoppen in de plaatselijke Walmart. Hier verkopen ze natuurlijk alles: kleding, kampeermateriaal, goudvisjes, jachtgeweren, automateriaal, multimediatoestellen en natuurlijk ook voeding. Keuze te over dus...
We zijn er uiteindelijk buiten gegaan met een koelbox, ijsblokjes en wat water voor in het nationaal park.
In het dorpje Joshua Tree zijn we in het Visitor Centre binnengegaan (12u30) waar een zeer vriendelijke en enthousiaste ranger ons wat uitleg verschafte over het National Park en enkele bezienswaardigheden en korte hikes. Hier hebben we ook onze NP-pas gekocht, onze entreekaart voor de andere NP's die we binnenkort nog gaan bezoeken.
Het was een redelijk warme dag, zeker in het park in volle zon. Het park verraste ons wel wat vanwege de verscheidenheid: in het noordelijk gedeelte staan de Joshua Trees en de yucca's tussen de vele granietrotsen, wat zuidelijker is er een klein gebiedje met cacti (cactussen), en onderaan vele groene struikjes.
In het noordelijke gedeelte hebben we op de Hidden Valley hike en de Barker Dam hike gewandeld. Daarna zijn we naar het Keys Viewpoint gereden, een uitzicht punt op 1650 m hoogte. Hier heb je een mooi uitzicht over één van de zuidelijke valleien van de regio. Hier kan je o.m. de smog van LA bewonderen, Palm Springs zien liggen en een stukje van de San Andreas breuklijn.
Jeroen en Wim hebben nog net een slang gezien die een klein soort eekhoorntje aan het opeten was, maar jammer genoeg géén beelden.
Het Cholla Cactus route is een kleine wandeling tussen de, jawel, cactussen maar stelde echter niet zoveel voor.
In Cottonwood Springs zijn we ook nog uitgestapt (+/- 16u30), maar buiten enkel grote palmbomen was hier niet véél te zien, we hebben wel niet de gehele wandeling gedaan (slecht aangegeven vonden we).
Via de zuiduitgang hebben we de I-10 weer opgezocht om naar Blythe te rijden (+/ 80 mijl van deze uitgang). Blythe is het laatste stadje op de I-10 richting Arizona, net voor de state border. Het eerste motel dat op ons lijstje stond was reeds volgeboekt maar bij het tweede, America's Best Value Inn, hadden we meer geluk (+/- 18u15). In Blythe vind je vele motels en zowat alle fastfood ketens (Maccie D., Taco Bell, KFC, Starbucks en Sizler). Bij deze laatste zijn we iets gaan eten.
Morgen wacht een lange dag in de auto, maar wel via één van Amerika's mooiste routes: van Blythe richting Sedona of Flagstaff (route 60 en 89).
Foto's van Joshua Tree staan ondertussen op de gekende plaats.
Joris
Vanmorgen om 7u45 vanuit ons hotel in Hollywood vertrokken richting 'West entrance' van Joshua Tree NP.
Via Fw 101, I-10 en 29 Palms Hw (Rt 62) raakten we héél vlot tot onze eerste tussenstop in Yucca Valley (net ten noordwesten van het nationale park). Deze weg in Yucca Valley staat vol van autohandelaars, tankstations en winkels, véél winkels. Hier hebben we getankt en een broodje gegeten in de Subway, en we moesten natuurlijk ook 'ns stoppen in de plaatselijke Walmart. Hier verkopen ze natuurlijk alles: kleding, kampeermateriaal, goudvisjes, jachtgeweren, automateriaal, multimediatoestellen en natuurlijk ook voeding. Keuze te over dus...
We zijn er uiteindelijk buiten gegaan met een koelbox, ijsblokjes en wat water voor in het nationaal park.
In het dorpje Joshua Tree zijn we in het Visitor Centre binnengegaan (12u30) waar een zeer vriendelijke en enthousiaste ranger ons wat uitleg verschafte over het National Park en enkele bezienswaardigheden en korte hikes. Hier hebben we ook onze NP-pas gekocht, onze entreekaart voor de andere NP's die we binnenkort nog gaan bezoeken.
Het was een redelijk warme dag, zeker in het park in volle zon. Het park verraste ons wel wat vanwege de verscheidenheid: in het noordelijk gedeelte staan de Joshua Trees en de yucca's tussen de vele granietrotsen, wat zuidelijker is er een klein gebiedje met cacti (cactussen), en onderaan vele groene struikjes.
In het noordelijke gedeelte hebben we op de Hidden Valley hike en de Barker Dam hike gewandeld. Daarna zijn we naar het Keys Viewpoint gereden, een uitzicht punt op 1650 m hoogte. Hier heb je een mooi uitzicht over één van de zuidelijke valleien van de regio. Hier kan je o.m. de smog van LA bewonderen, Palm Springs zien liggen en een stukje van de San Andreas breuklijn.
Jeroen en Wim hebben nog net een slang gezien die een klein soort eekhoorntje aan het opeten was, maar jammer genoeg géén beelden.
Het Cholla Cactus route is een kleine wandeling tussen de, jawel, cactussen maar stelde echter niet zoveel voor.
In Cottonwood Springs zijn we ook nog uitgestapt (+/- 16u30), maar buiten enkel grote palmbomen was hier niet véél te zien, we hebben wel niet de gehele wandeling gedaan (slecht aangegeven vonden we).
Via de zuiduitgang hebben we de I-10 weer opgezocht om naar Blythe te rijden (+/ 80 mijl van deze uitgang). Blythe is het laatste stadje op de I-10 richting Arizona, net voor de state border. Het eerste motel dat op ons lijstje stond was reeds volgeboekt maar bij het tweede, America's Best Value Inn, hadden we meer geluk (+/- 18u15). In Blythe vind je vele motels en zowat alle fastfood ketens (Maccie D., Taco Bell, KFC, Starbucks en Sizler). Bij deze laatste zijn we iets gaan eten.
Morgen wacht een lange dag in de auto, maar wel via één van Amerika's mooiste routes: van Blythe richting Sedona of Flagstaff (route 60 en 89).
Foto's van Joshua Tree staan ondertussen op de gekende plaats.
Joris
Dag 3: Downtown LA & Venice - Santa Monica
Gereden afstand: 25 mijl
Hier weer een berichtje van Jeroen. Eigenlijk had dit bericht er gisteren al moeten opstaan maar nadat ik het helemaal geschreven had, is het per ongeluk gewist (door wie is niet belangrijk ;) ). Daarom dat het dus een dag vertraging heeft opgelopen.
Joris en Wim zijn in de voormiddag naar Downtown LA (verslag volgt later) gegaan terwijl ik na een slechte nachtrust (ben het uurverschil precies nog niet gewoon) het een voormiddag rustig aangedaan heb. Rond een uur of 9 ben ik opgestaan en na een frisse douche ben ik om 10u gaan ontbijten. Na een omelet met mushrooms (of champions voor de insiders ;) ) and cheese en toast bij Mell's Dinner in Hollywood ben ik nog even over Hollywood Blvd gewandeld. Op Hollywood Blvd stond ineens heel veel volk en na aan iemand gevraagd te hebben wat er aan de hand was, bleek ene Sean Combs een ster te krijgen op de Walk of Fame. Die naam deed wel een belletje rinkelen maar meer ook niet. Dus ik even dichterbij gegaan en zag daar mensen rondlopen met een t-shirt met opdruk Sean 'Diddy' Combs. Het ging dus om de bekende rapper P. Diddy of Puff Daddy zo als hij zich vroeger liet aanspreken. Bleek dus dat ik op 3 meter afstand stond van P. Diddy. Verbazingwekkend hoe dicht je erbij kon komen. Joris en Wim hadden hem ook gezien en Joris heeft er veel foto's van getrokken.
Daarna heb ik in de Easy & Fresh supermarket nog wat water en een bescheiden ontbijtje gehaald voor morgen in de auto en tegen 11u30 terug naar ons hotel gegaan, want Joris en Wim zouden tegen 12 u terug zijn. En inderdaad om 12 u waren ze er.
In de namiddag zijn we dan naar Venice Beach gereden. De rit er naartoe duurde ongeveer 45 minuten. We vreesden dat we veel zouden moeten betalen voor een parkeerplaats maar dat bleek met 4$ voor 1 dag heel goed mee te vallen.
Eerst hebben we een stukje gewandeld over de beach (typisch zoals bekend van Baywatch) en de pier van Venice Beach. Hier was niets te zien buiten een paar vissers. Hoewel de zon volop scheen was het absoluut niet druk op het strand. Het frisse briesje dat er stond zal hier wel voor iets tussen gezeten hebben.
Daarna hebben we iets gedronken op een terrasje en hebben we fietsen gehuurd waarmee we naar Santa Monica zijn gereden (ongeveer 20 minuten fietsen). Langs het fietspad ligt een straat waar de plaatselijke kunstenaars (lees clochards) hun waren proberen te verkopen. Veel rommel vooral. Niet veel soeps dus. We zijn een heel stuk voorbij Santa Monica Pier gereden maar daar was niets te zien buiten strand, zee en (waarschijnlijk) dure strandhuizen.
Op Santa Monica Pier was al iets meer te beleven. Hier staat over heel de pier een soort van kermis (inclusief reuzenradje) maar dit stelde echter ook niet veel voor. En natuurlijk ook hier weer vissers. Even de pier op en afgewandeld en teruggereden naar Venice Beach. Ook op Muscle Beach (hier staan de spierbundels hun bi- en triceps normaal te showen) was er weinig beweging. Nadat we de fietsen terug ingeleverd hadden, zijn we nog iets gaan drinken en hebben we een kleine snack gegeten. Uiteindelijk viel Venice Beach en Santa Monica wel tegen.
Nadat we terug naar het hotel gereden waren en een frisse douche en het gewoonlijke laptop werk (blog bij werken, foto's inladen, mail checken) hebben we nog 2 afleveringen van South Park gekeken op de laptop en zijn we gaan slapen.
Nog even dit:
Voor mij voldoet Amerika voorlopig aan de gekende clichés: Alles is hier inderdaad BIG: de gebouwen, de auto's, de wegen en de mensen. Wel vriendelijke, behulpzame mensen overigens.
LA viel eigenlijk wel wat tegen. Maar dat had ik op voorhand wel verwacht. Hollywood is gewoon een straat met sterren op de grond, veel grote winkels en dikke auto's op de weg. Op Venice Beach viel ook amper iets te beleven.
Naar mijn gevoel is LA geen stad om 2 dagen te spenderen maar minimum een ganse week omdat ze zo immens is. Op 2 dagen krijg je er amper iets gedaan.
Maar vanaf nu gaat het alleen maar beter worden. Morgen Joshua Tree en 2 dagen later de Grand Canyon. Dus dat kan niet tegenvallen.
Check ook onze foto's.
Groeten
Jeroen
Hier weer een berichtje van Jeroen. Eigenlijk had dit bericht er gisteren al moeten opstaan maar nadat ik het helemaal geschreven had, is het per ongeluk gewist (door wie is niet belangrijk ;) ). Daarom dat het dus een dag vertraging heeft opgelopen.
Joris en Wim zijn in de voormiddag naar Downtown LA (verslag volgt later) gegaan terwijl ik na een slechte nachtrust (ben het uurverschil precies nog niet gewoon) het een voormiddag rustig aangedaan heb. Rond een uur of 9 ben ik opgestaan en na een frisse douche ben ik om 10u gaan ontbijten. Na een omelet met mushrooms (of champions voor de insiders ;) ) and cheese en toast bij Mell's Dinner in Hollywood ben ik nog even over Hollywood Blvd gewandeld. Op Hollywood Blvd stond ineens heel veel volk en na aan iemand gevraagd te hebben wat er aan de hand was, bleek ene Sean Combs een ster te krijgen op de Walk of Fame. Die naam deed wel een belletje rinkelen maar meer ook niet. Dus ik even dichterbij gegaan en zag daar mensen rondlopen met een t-shirt met opdruk Sean 'Diddy' Combs. Het ging dus om de bekende rapper P. Diddy of Puff Daddy zo als hij zich vroeger liet aanspreken. Bleek dus dat ik op 3 meter afstand stond van P. Diddy. Verbazingwekkend hoe dicht je erbij kon komen. Joris en Wim hadden hem ook gezien en Joris heeft er veel foto's van getrokken.
Daarna heb ik in de Easy & Fresh supermarket nog wat water en een bescheiden ontbijtje gehaald voor morgen in de auto en tegen 11u30 terug naar ons hotel gegaan, want Joris en Wim zouden tegen 12 u terug zijn. En inderdaad om 12 u waren ze er.
In de namiddag zijn we dan naar Venice Beach gereden. De rit er naartoe duurde ongeveer 45 minuten. We vreesden dat we veel zouden moeten betalen voor een parkeerplaats maar dat bleek met 4$ voor 1 dag heel goed mee te vallen.
Eerst hebben we een stukje gewandeld over de beach (typisch zoals bekend van Baywatch) en de pier van Venice Beach. Hier was niets te zien buiten een paar vissers. Hoewel de zon volop scheen was het absoluut niet druk op het strand. Het frisse briesje dat er stond zal hier wel voor iets tussen gezeten hebben.
Daarna hebben we iets gedronken op een terrasje en hebben we fietsen gehuurd waarmee we naar Santa Monica zijn gereden (ongeveer 20 minuten fietsen). Langs het fietspad ligt een straat waar de plaatselijke kunstenaars (lees clochards) hun waren proberen te verkopen. Veel rommel vooral. Niet veel soeps dus. We zijn een heel stuk voorbij Santa Monica Pier gereden maar daar was niets te zien buiten strand, zee en (waarschijnlijk) dure strandhuizen.
Op Santa Monica Pier was al iets meer te beleven. Hier staat over heel de pier een soort van kermis (inclusief reuzenradje) maar dit stelde echter ook niet veel voor. En natuurlijk ook hier weer vissers. Even de pier op en afgewandeld en teruggereden naar Venice Beach. Ook op Muscle Beach (hier staan de spierbundels hun bi- en triceps normaal te showen) was er weinig beweging. Nadat we de fietsen terug ingeleverd hadden, zijn we nog iets gaan drinken en hebben we een kleine snack gegeten. Uiteindelijk viel Venice Beach en Santa Monica wel tegen.
Nadat we terug naar het hotel gereden waren en een frisse douche en het gewoonlijke laptop werk (blog bij werken, foto's inladen, mail checken) hebben we nog 2 afleveringen van South Park gekeken op de laptop en zijn we gaan slapen.
Nog even dit:
Voor mij voldoet Amerika voorlopig aan de gekende clichés: Alles is hier inderdaad BIG: de gebouwen, de auto's, de wegen en de mensen. Wel vriendelijke, behulpzame mensen overigens.
LA viel eigenlijk wel wat tegen. Maar dat had ik op voorhand wel verwacht. Hollywood is gewoon een straat met sterren op de grond, veel grote winkels en dikke auto's op de weg. Op Venice Beach viel ook amper iets te beleven.
Naar mijn gevoel is LA geen stad om 2 dagen te spenderen maar minimum een ganse week omdat ze zo immens is. Op 2 dagen krijg je er amper iets gedaan.
Maar vanaf nu gaat het alleen maar beter worden. Morgen Joshua Tree en 2 dagen later de Grand Canyon. Dus dat kan niet tegenvallen.
Check ook onze foto's.
Groeten
Jeroen
Dag 3b: Downtown L.A.
Vrijdag 2/5 zijn Wim en ik in downtown LA geweest, via de metro waren we er op een kleine 20 minuten.
In de Lonely Planet die we bij hebben, staat een kleine stadswandeling van ongeveer 2u, dit leek ons geschikt om de vrijdagvoormiddag te vullen.
De wandeling loodste ons vanuit het Union Station (het allereerste station in LA) via een kleine oude Mexicaanse wijk naar de nieuwe kathedraal: Cathedral of Our Lady of the Angels. De kathedraal is zeer strak opgebouwd en ook het interieur is zéér modern, zeker een aanrader om te bezoeken.
Verderop kwamen we voorbij het Music Center en de ook zeer aparte Walt Disney Concert Hall.
Tussen enkele skyscrapers liepen we de Bunker Hill Steps af richting de openbare bieb, hier stonden enkele vrachtwagens van Paramount Pictures. Wat verderop kwamen we een opnamelocatie tegen, met de typische filmstoeltjes (namen van acteurs en de regisseur op), maar helaas ben ik de naam van de film vergeten.
De Lonely Planet stuurde ons nog richting Broadway, waar we in het 'ouderwetse' Clifton's Cafeteria hebben ontbeten. Ouderwets omdat het interieur wel in de fifties is blijven steken, het personeel blijkbaar ook ;).
Op Broadway liggen enkele van LA's oudste theaters maar ook het Bradbury Building, bekend uit de film Blade Runner. Nabij het Civic Centre namen we de metro terug naar het hotel.
Op Hollywood blvd, uitgang van de metro, was er een pak volk. Blijkbaar kreeg niet alleen P.Diddy zijn ster, zoals Jeroen al vermelde, maar ook Jamie Foxx. Tussen de grote Cadillac Escelades, stond een nieuwe pikzwarte Rolls Royce, waarschijnlijk de wagen van P.Diddy.
De wandeling op zich was niet echt interessant (enkel wat gebouwen gezien), we hebben nog steeds géén beeld van enkele typische wijken in LA, of z'n bewoners. Hiervoor hadden we nog enkele dagen langer moeten blijven.
tot morgen,
Joris
In de Lonely Planet die we bij hebben, staat een kleine stadswandeling van ongeveer 2u, dit leek ons geschikt om de vrijdagvoormiddag te vullen.
De wandeling loodste ons vanuit het Union Station (het allereerste station in LA) via een kleine oude Mexicaanse wijk naar de nieuwe kathedraal: Cathedral of Our Lady of the Angels. De kathedraal is zeer strak opgebouwd en ook het interieur is zéér modern, zeker een aanrader om te bezoeken.
Verderop kwamen we voorbij het Music Center en de ook zeer aparte Walt Disney Concert Hall.
Tussen enkele skyscrapers liepen we de Bunker Hill Steps af richting de openbare bieb, hier stonden enkele vrachtwagens van Paramount Pictures. Wat verderop kwamen we een opnamelocatie tegen, met de typische filmstoeltjes (namen van acteurs en de regisseur op), maar helaas ben ik de naam van de film vergeten.
De Lonely Planet stuurde ons nog richting Broadway, waar we in het 'ouderwetse' Clifton's Cafeteria hebben ontbeten. Ouderwets omdat het interieur wel in de fifties is blijven steken, het personeel blijkbaar ook ;).
Op Broadway liggen enkele van LA's oudste theaters maar ook het Bradbury Building, bekend uit de film Blade Runner. Nabij het Civic Centre namen we de metro terug naar het hotel.
Op Hollywood blvd, uitgang van de metro, was er een pak volk. Blijkbaar kreeg niet alleen P.Diddy zijn ster, zoals Jeroen al vermelde, maar ook Jamie Foxx. Tussen de grote Cadillac Escelades, stond een nieuwe pikzwarte Rolls Royce, waarschijnlijk de wagen van P.Diddy.
De wandeling op zich was niet echt interessant (enkel wat gebouwen gezien), we hebben nog steeds géén beeld van enkele typische wijken in LA, of z'n bewoners. Hiervoor hadden we nog enkele dagen langer moeten blijven.
tot morgen,
Joris
vrijdag 2 mei 2008
Dag 2: West-Hollywood
Gereden afstand: 31 mijl
Vanmorgen waren we alle 3 al héél vroeg wakker geworden (gevolg van het tijdsverschil). Om 5u30 waren we al klaar wakker, één uur vroeger dan onze wekker zou aflopen. Dan maar wat TV kijken dacht Wim, de ochtendshows waren al volop bezig (enkele nieuwtjes die afgelopen dag waren gebeurd in Los Angeles, maar ook live file informatie en continu herhaling van het weerbericht voor de komende dag).
Om iets voor 7u zijn we naar Alamo gewandeld (+/- 10 minuutjes van hotel Howard Johnson) om onze huurauto op te pikken, we hadden een midsize SUV op voorhand gereserveerd.
We werden er bijna onmiddellijk geholpen en natuurlijk vroegen ze of we een upgrade wilden. Wegens Jeroen's grote valies en Wim's 2 valiezen ;) hebben we toch beslist om te gaan voor de upgrade. Op de parking van Alamo hebben we een midsize SUV vergeleken met een meer standaard SUV, en daaruit bleek duidelijk dat de bagageruimte van een midsize te klein zou zijn voor 3 volwassenen.
Uiteindelijk hadden we de keuze uit een Jeep en een Toyota 4runner. Unaniem kozen we direct voor de upgrade: een Toyota 4runner.
Na een grondige inspectie reden we terug naar het hotel waar we uitgebreid genoten van het ontbijt (buffet met keuze uit rauwkost, wat fruit, croissants, donuts, pancakes, toasts, etc...).
Zowat rond 10u reden we op de Fw 405 richting North tot afrit Mulholland Dr.
Mulholland Drive, een zeer bochtige weg op een 'bergkam', bevindt zich in het noorden van Los Angeles en vormt zowat de scheiding tussen San Fernando Valley en Beverly Hills.
Vele dure auto's en veel te grote huizen zijn schering en inslag op deze drive, maar er is ook een fantastich uitzicht op San Fernando Valley en Los Angeles/Hollywood. Bijna op het einde van Mulholland Dr., ter hoogte van Hollywood Bowl, is er een heel mooi uitzicht over Los Angeles (downtown: skyscrapers en Hollywood) en op het Hollywood sign (de bekende Hollywood letters tegen de heuvel aan de overkant). Bij de letters zelf kun je niet komen.
Iets voor 12u kwamen we aan in West-Hollywood, waar ons hotel voor de komende 2 nachten is gelegen (zie eerder bericht: Hotels). Onze kamer was net op tijd gepoetst zodat we direct konden inchecken en de auto achterlaten in de ondergrondse garage.
Het hotel, Orchid Suites, is vlak achter Kodak Theatre en Manns Chinese Theatre (Hollywood Blvd) gelegen, vlak in het meest toeristische gedeelte van Hollywood. In de namiddag was het ongeveer 23°C maar in de blake zon was het echter al héél warm. Na een bezoekje aan Calumet (grote winkel met fotografie materiaal) hebben we 'ns een stukje over Sunset blvd en Hollywood blvd gewandeld. Vele sterren op de Hollywood of Fame gezien en mss ook wel eentje in spe want we leerden JSZM kennen, een jonge Afro-American die wil doorbreken als human beatbox. JSZM gaf een stukje van zichzelf ten beste en probeerde een CD'tje aan ons te verpatsen wat 'm nog lukte ook. Tja, het was ook impressionant wat die jonge gast kon en ik heb voor $5,- een gesigneerde CD van gekocht. Hier is de link van zijn MySpace pagina.
Rond 16u30 terug naar het hotel gegaan waar er blijkbaar ook een dakterras is. Hier nog wat genoten van de zon en van een frisse pint (Stella, jawel).
Kort bij het hotel zou Hamlets Hamburger gelegen zijn, maar is blijkbaar (voorlopig?) verdwenen achter een groot Ipod billboard, dan maar wat verderop bij Pigs 'n Whistle een hamburger met frieten gaan eten.
Foto's zijn hier te vinden of in de diashow op deze pagina (rechterzijde).
Tijdens het typen van dit berichtje (+/- 20u30) liggen de 2 anderen al te ronken op hun bed (in slaap gevallen tijdens, jawel, TV kijken. 't Zal niet lang duren voor ik er ook uit kruip, we waren tenslotte al op van 5u30 deze morgen.
Morgen 2/5 staat een klein stukje van downtown LA en in de namiddag Santa Monica en Venice Beach op het programma.
Tot morgen,
grtz,
Joris
Vanmorgen waren we alle 3 al héél vroeg wakker geworden (gevolg van het tijdsverschil). Om 5u30 waren we al klaar wakker, één uur vroeger dan onze wekker zou aflopen. Dan maar wat TV kijken dacht Wim, de ochtendshows waren al volop bezig (enkele nieuwtjes die afgelopen dag waren gebeurd in Los Angeles, maar ook live file informatie en continu herhaling van het weerbericht voor de komende dag).
Om iets voor 7u zijn we naar Alamo gewandeld (+/- 10 minuutjes van hotel Howard Johnson) om onze huurauto op te pikken, we hadden een midsize SUV op voorhand gereserveerd.
We werden er bijna onmiddellijk geholpen en natuurlijk vroegen ze of we een upgrade wilden. Wegens Jeroen's grote valies en Wim's 2 valiezen ;) hebben we toch beslist om te gaan voor de upgrade. Op de parking van Alamo hebben we een midsize SUV vergeleken met een meer standaard SUV, en daaruit bleek duidelijk dat de bagageruimte van een midsize te klein zou zijn voor 3 volwassenen.
Uiteindelijk hadden we de keuze uit een Jeep en een Toyota 4runner. Unaniem kozen we direct voor de upgrade: een Toyota 4runner.
Na een grondige inspectie reden we terug naar het hotel waar we uitgebreid genoten van het ontbijt (buffet met keuze uit rauwkost, wat fruit, croissants, donuts, pancakes, toasts, etc...).
Zowat rond 10u reden we op de Fw 405 richting North tot afrit Mulholland Dr.
Mulholland Drive, een zeer bochtige weg op een 'bergkam', bevindt zich in het noorden van Los Angeles en vormt zowat de scheiding tussen San Fernando Valley en Beverly Hills.
Vele dure auto's en veel te grote huizen zijn schering en inslag op deze drive, maar er is ook een fantastich uitzicht op San Fernando Valley en Los Angeles/Hollywood. Bijna op het einde van Mulholland Dr., ter hoogte van Hollywood Bowl, is er een heel mooi uitzicht over Los Angeles (downtown: skyscrapers en Hollywood) en op het Hollywood sign (de bekende Hollywood letters tegen de heuvel aan de overkant). Bij de letters zelf kun je niet komen.
Iets voor 12u kwamen we aan in West-Hollywood, waar ons hotel voor de komende 2 nachten is gelegen (zie eerder bericht: Hotels). Onze kamer was net op tijd gepoetst zodat we direct konden inchecken en de auto achterlaten in de ondergrondse garage.
Het hotel, Orchid Suites, is vlak achter Kodak Theatre en Manns Chinese Theatre (Hollywood Blvd) gelegen, vlak in het meest toeristische gedeelte van Hollywood. In de namiddag was het ongeveer 23°C maar in de blake zon was het echter al héél warm. Na een bezoekje aan Calumet (grote winkel met fotografie materiaal) hebben we 'ns een stukje over Sunset blvd en Hollywood blvd gewandeld. Vele sterren op de Hollywood of Fame gezien en mss ook wel eentje in spe want we leerden JSZM kennen, een jonge Afro-American die wil doorbreken als human beatbox. JSZM gaf een stukje van zichzelf ten beste en probeerde een CD'tje aan ons te verpatsen wat 'm nog lukte ook. Tja, het was ook impressionant wat die jonge gast kon en ik heb voor $5,- een gesigneerde CD van gekocht. Hier is de link van zijn MySpace pagina.
Rond 16u30 terug naar het hotel gegaan waar er blijkbaar ook een dakterras is. Hier nog wat genoten van de zon en van een frisse pint (Stella, jawel).
Kort bij het hotel zou Hamlets Hamburger gelegen zijn, maar is blijkbaar (voorlopig?) verdwenen achter een groot Ipod billboard, dan maar wat verderop bij Pigs 'n Whistle een hamburger met frieten gaan eten.
Foto's zijn hier te vinden of in de diashow op deze pagina (rechterzijde).
Tijdens het typen van dit berichtje (+/- 20u30) liggen de 2 anderen al te ronken op hun bed (in slaap gevallen tijdens, jawel, TV kijken. 't Zal niet lang duren voor ik er ook uit kruip, we waren tenslotte al op van 5u30 deze morgen.
Morgen 2/5 staat een klein stukje van downtown LA en in de namiddag Santa Monica en Venice Beach op het programma.
Tot morgen,
grtz,
Joris
donderdag 1 mei 2008
Dag 1: Aankomst LA
Hallo allemaal,
Mijlen gereden: 0
Na een lange vliegdag zijn we eindelijk aangekomen in LA.
Deze morgen om 4u opgestaan en tegen 5u vertrokken om Wim te halen in Opitter. Op de weg ging alles goed zodat we tegen 7u15 al in luchthaven stonden. Daarna nog effe wachten op Joris en An die tegen 7u30 aankwamen met de trein. Na een uitgebreid afscheid van An konden we dan eindelijk inchecken om 8u. Daarna zonder enig probleem om 11u30 opgestegen. Enige opmerking was dat mijn valies te veel woog en dat ik daarvoor 50$ zou moeten betalen maar daarna er niets meer van gehoord bij geen enkele controle dus dat is weer 50$ uitgespaard.
Iets vroeger dan verwacht landen we om 12u30 (plaatselijke tijd) in Chicago. Hier hadden we normaal 2 uur voor over te stappen maar we hadden dus vertraging. Het vliegtuig waar we normaal gezien mee naar LA zouden vliegen had een vogel in de motor gekregen waardoor we op een ander vliegtuig moesten wachten. In de luchthaven van Chicago was er bijna op elke hoek wel een MacDonalds dus hier dan ook effe de eerste Quarter Pounder with cheese van de vakantie gegeten. Ipv 15u gingen we pas om 17u de lucht in en landen 1,5 uur (19u LA-time) later dan verwacht op de luchthaven LAX. Nadat we onze koffers hadden opgehaald, hebben we de shuttle bus van ons hotel bij de luchthaven gebeld en na een kwartiertje kwam die ons oppikken. Waarna we rond 20u zijn ingechecked in het Howard Johnson Motel. Het is hier 9 uur vroeger dan in België. Voor ons gevoel is het dus niet 20u maar 5u 's morgens. Dus op dit moment zijn we al meer dan 24 uur wakker.
Moe, maar blij dat de reis morgen officieel kan beginnen, liggen we nu op ons bed nog wat tv te kijken. Seffens nog ne frisse douche want dat is ook wel nodig na een ganse dag van vliegtuigen en luchthavens en dan maffen. Want morgen is het weer vroeg dag. Morgen halen we onze auto op om 7u 's morgens en rijden we naar ons hotel in Hollywood.
Groeten Jeroen
Mijlen gereden: 0
Na een lange vliegdag zijn we eindelijk aangekomen in LA.
Deze morgen om 4u opgestaan en tegen 5u vertrokken om Wim te halen in Opitter. Op de weg ging alles goed zodat we tegen 7u15 al in luchthaven stonden. Daarna nog effe wachten op Joris en An die tegen 7u30 aankwamen met de trein. Na een uitgebreid afscheid van An konden we dan eindelijk inchecken om 8u. Daarna zonder enig probleem om 11u30 opgestegen. Enige opmerking was dat mijn valies te veel woog en dat ik daarvoor 50$ zou moeten betalen maar daarna er niets meer van gehoord bij geen enkele controle dus dat is weer 50$ uitgespaard.
Iets vroeger dan verwacht landen we om 12u30 (plaatselijke tijd) in Chicago. Hier hadden we normaal 2 uur voor over te stappen maar we hadden dus vertraging. Het vliegtuig waar we normaal gezien mee naar LA zouden vliegen had een vogel in de motor gekregen waardoor we op een ander vliegtuig moesten wachten. In de luchthaven van Chicago was er bijna op elke hoek wel een MacDonalds dus hier dan ook effe de eerste Quarter Pounder with cheese van de vakantie gegeten. Ipv 15u gingen we pas om 17u de lucht in en landen 1,5 uur (19u LA-time) later dan verwacht op de luchthaven LAX. Nadat we onze koffers hadden opgehaald, hebben we de shuttle bus van ons hotel bij de luchthaven gebeld en na een kwartiertje kwam die ons oppikken. Waarna we rond 20u zijn ingechecked in het Howard Johnson Motel. Het is hier 9 uur vroeger dan in België. Voor ons gevoel is het dus niet 20u maar 5u 's morgens. Dus op dit moment zijn we al meer dan 24 uur wakker.
Moe, maar blij dat de reis morgen officieel kan beginnen, liggen we nu op ons bed nog wat tv te kijken. Seffens nog ne frisse douche want dat is ook wel nodig na een ganse dag van vliegtuigen en luchthavens en dan maffen. Want morgen is het weer vroeg dag. Morgen halen we onze auto op om 7u 's morgens en rijden we naar ons hotel in Hollywood.
Groeten Jeroen
Abonneren op:
Posts (Atom)